Rechtstreeks bij een sokkenfabriek inkopen of via de groothandel

Kernpunten

• De grens ligt bij het volume per ontwerp en per kleur, niet bij het totaal ingekochte aantal.
• Bij de fabriek beschrijft u het product. Bij de tussenhandel kiest u uit wat er al is.
• Direct inkopen betekent dat u zelf transport, documenten en controle regelt, of dat uitbesteedt.
• Voorraadrisico verschuift naar u zodra u rechtstreeks koopt.
• Veel bedrijven doen beide: basisartikelen bij de fabriek, aanvullingen bij de groothandel.

Waar de grens ligt

Het rekensommetje is eenvoudiger dan het lijkt. Als u van één artikel in één kleur per jaar een paar honderd stuks verkoopt, is de groothandel waarschijnlijk goedkoper, ook al lijkt de prijs per paar hoger. U betaalt dan voor voorraad die u niet hoeft te financieren.

Verkoopt u van hetzelfde artikel enkele duizenden stuks, dan gaat het andersom werken. Bij EGE SOCKS ligt het minimum voor maatwerk doorgaans op 1.200 paar per ontwerp, en dat volume haalt u dan ruimschoots; de definitieve voorwaarden hangen af van garen, constructie, verpakking en orderdetails.

De fout die veel inkopers maken: ze rekenen met hun totale jaarvolume in plaats van met het volume per ontwerp en kleur. Twintigduizend paar klinkt als een fabrieksorder, maar verdeeld over twintig artikelen in drie kleuren zijn het zestig kleine partijen.

Wat u wint bij directe inkoop

De belangrijkste winst is niet de prijs maar de specificatie. Bij een fabriek kunt u kiezen voor gekamd katoen 30/1 op 200N met een geribde boord en versterkte hiel, in plaats van te werken met wat er toevallig op voorraad ligt. Wat er aan te passen valt, staat op de pagina over sokkenproductie. Voor een eigen merk is de fabrieksroute in de praktijk de enige route, en die staat verder uitgewerkt bij private label sokken.

Wat er bij u terechtkomt

Rechtstreeks inkopen betekent dat u een aantal dingen zelf regelt die de groothandel eerder onzichtbaar voor u deed.

De leveringsconditie is er daar één van. FOB vanaf een Turkse haven is de gebruikelijke basis. De fabriek is dan verantwoordelijk tot het laden, daarna regelt u het transport. Dat geeft controle en de mogelijkheid om zendingen te bundelen, maar het is wel werk.

Etikettering hoort er ook bij. Wie het product op de markt brengt is verantwoordelijk voor de juistheid van de vezelsamenstelling op het label, volgens EU-verordening 1007/2011. Bij inkoop via de groothandel is dat meestal al geregeld.

En dan de kwaliteitscontrole. Spreek vooraf af of er tijdens de productie wordt gecontroleerd, vlak voor verzending, of allebei, en wie dat betaalt. Het goedgekeurde monster is het referentiestuk bij elke discussie daarna.

De gemengde aanpak

In de praktijk kiezen veel bedrijven niet. Ze laten hun basisartikelen met voldoende diepte bij de fabriek maken, onder eigen label, en vullen het assortiment aan met inkoop uit voorraad voor de artikelen die te weinig draaien om een productieorder te rechtvaardigen.

Dat werkt goed zolang u de twee stromen apart houdt in uw planning. Fabrieksorders gaan op een kalender die 3 tot 4 weken productie plus transport terugrekent vanaf het moment dat u zonder voorraad komt te zitten. Bemonstering duurt daarvoor nog eens 5 tot 7 dagen bij een nieuw artikel. Wilt u dat doorrekenen voor uw eigen assortiment, dan kunt u contact opnemen.

Technische checklist voor inkoop

• Bereken uw volume per ontwerp en per kleur, niet uw totale jaarvolume.
• Vraag staffels op zodat u het omslagpunt kunt bepalen.
• Vergelijk niet de fabrieksprijs maar de prijs inclusief transport en heffingen.
• Leg de leveringsconditie en leverhaven vast in de offerte.
• Controleer wie verantwoordelijk is voor de etikettering in uw afzetmarkt.
• Spreek het controlemoment af en wie de kosten draagt.
• Bewaar het getekende monster met garenpartij en kleurreferentie.
• Leg verpakking en doosmarkering schriftelijk vast.
• Reken nabestellingen terug vanaf de verwachte voorraaddatum.
• Houd fabrieksorders en voorraadinkoop gescheiden in uw planning.

Veelgestelde vragen